Van Rupsen en pluizen & aangelegd en braak

 Al lopend door ''mijn gebied'' en ook nog iets verder, viel het kwartje... In het park en langs de slootkanten is er zeker wat te zien, maar in het braak liggende stuk ernaast waar ik ook af en toe kom, is de diversiteit veel groter. Hier zag ik ineens Sint jacobsrupsen, de zebrarups, in grote getale. De giftige bestanddelen van het jakobskruiskruid maken de rups oneetbaar, die daardoor beschermd wordt. De rups raakt het gif dat hij met zijn maaltijden van het jakobskruiskruid binnenkrijgt niet kwijt, in tegendeel het wordt geconcentreerd en doorgegeven aan de vlinder die daardoor eveneens oneetbaar wordt. Dit zie je wel vaker bij felgekleurde insecten. (bron wikipedia) In een eerder blog, zie 27 mei,  schreef ik al over de Sint Jacobsvlinder. De soort overwintert als pop in een losse cocon in de grond.