Een mooi begin

Dodaars in de Mortiere sloot

Mam, je wilt me toch wel om 5.30 uur naar het station brengen? vroeg mijn zoon die naar Rimini op vakantie zou gaan. Uhm... is wel erg vroeg, maar is goed zei ik. Toen ik terug kwam van het ritje kwam de zon op, het beloofde een prachtige ochtend te worden. Zonde om weer naar bed te gaan. Ik pakte de camera en ging op weg naar het park. Toen hoorde ik dit geluid, heel herkenbaar: een dodaars. Maar ik had hem of haar nog nooit gezien. Ik speurde het water af en daar zwom de dodaars. Ver weg maar met de telelens toch te fotograferen. Een geluksmoment. Wat een mooi vogeltje. Op de site van de vogelbescherming staat: Een schuwe vogel, die zich verstopt zodra mensen ontwaard worden door te duiken en zich aan waterplanten vasthoudt, de snavel als snorkel gebruikend. Op deze manier kan de dodaars zich lange tijd aan het gezicht onttrekken. Dodaarzen duiken regelmatig
Het is de kleinste fuut en ze danken hun naam aan hun korte, witte achterwerk. 
Ze jagen op waterinsecten, schelpdieren en visjes. Ik lees ook dat ze een oogjager zijn. Mooi woord is dat. Je hebt ook tastjagers... Het draait allemaal om de waterkwaliteit. Hoe zuiverder het water, hoe rijker het is aan waterdieren. Ook moet het helder zijn, voor een oogjager als de dodaars. En natuurlijk voldoende riet zodat hij zich kan verstoppen. Het doet me goed dat in al deze elementen is voorzien, hier in de sloot in de Mortiere. Wat een mooi begin van mijn dag.