Op de terugweg merkte ik het weer, die ontspannende werking van de natuur. En al is die natuur maar beperkt tot een paar stroken in het park met grassen en wilde planten, een slootkant met een harig wilgeroosje en een hooibeestje: ik ga er in op om met aandacht te kijken naar wat ik zie en wat er zich afspeelt. En dan probeer ik het zo goed mogelijk te fotograferen. Ergens in op gaan, wat is dat toch heerlijk. Je vergeet de warmte en de muizenissen die in je hoofd rondgaan, je vergeet jezelf en al je gedoe. Het is negen uur geweest, het licht van de zon is al minder fel, de maan is er al. Mooi avondlicht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten