Van Rupsen en pluizen & aangelegd en braak

 Al lopend door ''mijn gebied'' en ook nog iets verder, viel het kwartje... In het park en langs de slootkanten is er zeker wat te zien, maar in het braak liggende stuk ernaast waar ik ook af en toe kom, is de diversiteit veel groter. Hier zag ik ineens Sint jacobsrupsen, de zebrarups, in grote getale. De giftige bestanddelen van het jakobskruiskruid maken de rups oneetbaar, die daardoor beschermd wordt. De rups raakt het gif dat hij met zijn maaltijden van het jakobskruiskruid binnenkrijgt niet kwijt, in tegendeel het wordt geconcentreerd en doorgegeven aan de vlinder die daardoor eveneens oneetbaar wordt. Dit zie je wel vaker bij felgekleurde insecten. (bron wikipedia) In een eerder blog, zie 27 mei,  schreef ik al over de Sint Jacobsvlinder. De soort overwintert als pop in een losse cocon in de grond. 

Een mooi begin

Dodaars in de Mortiere sloot

Mam, je wilt me toch wel om 5.30 uur naar het station brengen? vroeg mijn zoon die naar Rimini op vakantie zou gaan. Uhm... is wel erg vroeg, maar is goed zei ik. Toen ik terug kwam van het ritje kwam de zon op, het beloofde een prachtige ochtend te worden. Zonde om weer naar bed te gaan. Ik pakte de camera en ging op weg naar het park. Toen hoorde ik dit geluid, heel herkenbaar: een dodaars. Maar ik had hem of haar nog nooit gezien. Ik speurde het water af en daar zwom de dodaars. Ver weg maar met de telelens toch te fotograferen. Een geluksmoment. Wat een mooi vogeltje. Op de site van de vogelbescherming staat: Een schuwe vogel, die zich verstopt zodra mensen ontwaard worden door te duiken en zich aan waterplanten vasthoudt, de snavel als snorkel gebruikend. Op deze manier kan de dodaars zich lange tijd aan het gezicht onttrekken. Dodaarzen duiken regelmatig
Het is de kleinste fuut en ze danken hun naam aan hun korte, witte achterwerk. 
Ze jagen op waterinsecten, schelpdieren en visjes. Ik lees ook dat ze een oogjager zijn. Mooi woord is dat. Je hebt ook tastjagers... Het draait allemaal om de waterkwaliteit. Hoe zuiverder het water, hoe rijker het is aan waterdieren. Ook moet het helder zijn, voor een oogjager als de dodaars. En natuurlijk voldoende riet zodat hij zich kan verstoppen. Het doet me goed dat in al deze elementen is voorzien, hier in de sloot in de Mortiere. Wat een mooi begin van mijn dag.   

Natuur ontspant ...

Op de terugweg merkte ik het weer, die ontspannende werking van de natuur. En al is die natuur maar beperkt tot een paar stroken in het park met grassen en wilde planten, een slootkant met een harig wilgeroosje en een hooibeestje: ik ga er in op om met aandacht te kijken naar wat ik zie en wat er zich afspeelt. En dan probeer ik het zo goed mogelijk te fotograferen. Ergens in op gaan, wat is dat toch heerlijk. Je vergeet de warmte en de muizenissen die in je hoofd rondgaan, je vergeet jezelf en al je gedoe. Het is negen uur geweest, het licht van de zon is al minder fel, de maan is er al. Mooi avondlicht.