Zondagmiddag kwam ik deze oude bekende uit Amersfoort tegen, de bosanemoon. Een mooie kleine witte bloem die vaak in grote groepen bij elkaar staat. Een zee van licht in het verder nog kale bos. De bosanemoon op haar natuurlijke groeiplaatsen is een indicator voor oud bos. Bijna was deze soort verdwenen... Rond 1912 werden groeiplaatsen van de bosanemoon bedreigd doordat het publiek de plantjes massaal plukte. D.J. van der Ven voerde hiertegen (en tegen het plukken van andere plantensoorten) actie in De Levende Natuur.[
''Maar moeten nu de nog op vele plaatsen algemeene lelietjes der dalen, de wilde primula's, aronskelken en vooral de anemoontjes in de nabijheid van groote steden langzamerhand gerekend worden tot de natuurmonumenten van die streek? En moet men eerst aan het beschermen gaan, als de vermindering van het aantal exemplaren iedereen opvalt? ''
aldus D.J van der Ven
Na meer dan 100 jaar zijn er gelukkig nog steeds bosanemonen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten