Verdwalen

Zondagmorgen, de zon schijnt... het is nog vroeg, 8.30 uur maar na al die regen heb ik zin om lekker naar buiten te gaan. Ik besluit naar de vogelkijkhut te fietsen in de Heerenduinen. De vorige keer dat we hier wandelden zagen we bordjes met de aanduiding erop dus ik verwacht er zo naar toe te kunnen fietsen en dan nog een stukje wandelen. Het is heerlijk zo vroeg, veel vogelgezang en nog weinig mensen op pad. 
Bij het bordje met de verwijzing zet ik mijn fiets naar en ga te voet verder. 
Verrekijker mee deze keer en ik zie eindelijk ook een paar herten. En dan een vogeltje,  goed te bekijken met die kijker maar is het nu een grasmus... of... toch iets anders? Ik denk toch de eerste. 
Ik loop nog een half uur verder maar geen vogelkijkhut. Een kaart was handiger geweest. Ik keer om en loop terug. Maar dan zie ik paden die ik op de heenweg nog niet zag. Ik blijk de tegengestelde richting op te lopen en moet nog een hele lus maken voor ik weer bij de fiets terug ben. Ondertussen geniet ik van het bos en de duinen, dat wel. Daar is de fiets, nu snel terug naar huis want mijn schoonmoeder komt op de koffie. 
Als ik de thuis de kaart bekijk zie ik dat de hut toch verder is dan ik had gedacht. 
Binnenkort een nieuwe poging...