Ik loop pas een paar minuten en dan zie ik deze immense beuk staan. De onderkant van de stam zit vol met mossen. Als ik dichterbij kom zie ik een mini-landschapje verschijnen in vele schakeringen groen en met lichtgrijze haartjes. Het blijkt kopjes-bekermos te zijn. Het is geen mos en ook geen paddenstoel maar een korstmos, een nauwe samenwerking tussen een schimmel en algen, ook wel symbiose genoemd. Het schimmelgedeelte is de basis maar kan geen voedsel maken, daar zorgen de algen op hun beurt weer voor.
In de verspreidingsatlas korstmossen staan alle korstmossen vermeld, ca 624 soorten in Nederland. Direct onder ''mijn mos'' staan het kopspijkertje en het koraalblaadje en koraalcitroenkorst... tis bijna poëzie. Als ik mijn weg vervolg kom ik bij een stroompje met een soort olievlekken.
Van de IVN natuurgidsencursus weet ik nog dat dit geen zware verontreiniging is maar ontstaat door bacteriën.
Tenslotte zie ik ook dit nog, het lichtpuntje van deze grijze dag: sneeuwklokjes. De geslachtsnaam “Galanthus” is afgeleid van het Griekse “gala” (melk)
en “anthos” (bloem), “nivalis” betekent: in of bij de sneeuw groeiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten