Bomen in de buurt

 Na een dag binnen vol gezellig gepraat moest ik er nodig even uit. Einde van de middag, de lucht dicht en grijs, even naar Beeckestijn, het landgoed om de hoek. En daar zag ik mijn onderwerp: bomen. Het viel me op hoe de takken en twijgen en knoppen contrastrijk afstaken tegen de lucht. En wat een indrukwekkende aanblik dat oplevert. Wat een kracht, leven en schoonheid schuilt er in bomen op een winterse namiddag. Bomen... ik had ze een beetje gemist toen ik in Middelburg woonde. Natuurlijk staan er in centrum enkele monumentale, oude bomen. In mijn directe omgeving waren de bomen pas ca 15 jaar oud. In de Manteling bij Domburg staan door de zee en wind gevormde gedrongen eiken, ook een bijzondere aanblik. Maar zo vlak in de buurt van die fijne grote bomen die er gewoon zijn om te bekijken, te bewonderen, te determineren, (eiken, beuken en grove den) en van te genieten... dat is zo mooi. Doet me ook denken aan het boek in mijn boekenkast van Peter Wohlleben Het verborgen leven van bomen over hoe bomen met elkaar communiceren, elkaar ondersteunen in de groei. Een fascinerend verhaal waardoor je nog meer van ze gaat houden.