Riet is altijd mooi...

Tot mijn verbazing zie ik dat mijn laatste blog van september dateert... Voor mijn gevoel ben ik er ook in oktober wel mee bezig geweest. Dat klopt ook want op 24 oktober presenteerde ik "mijn gebied" aan de IVN cursisten en daarvoor heb ik me er uiteraard weer helemaal in verdiept. 
Het is koud, met fraaie luchten vandaag. Ik loop door het gebied, met de camera. Het valt me op hoe mooi de rietpluimen wuiven in de wind. Riet is eigenlijk altijd mooi. De pluimen zijn nu donker, grijsbruin met lichte tinten. De zaden kunnen elk moment wegvliegen



De latijnse naam is Phragmites australis. Riet komt ook voor bij brak water, dat had ik al gezien omdat de zeeaster veel voorkomt langs de sloten bij het park. 
Wanneer verontreinigd water door een rietland geleid wordt, dan wordt dit gereinigd. Dit noemt men een helofytenfilter. 
De plant maakt lange uitlopers, waarmee hij oevers tegen afslag beschermd. 
De halmen gebruikt men als dakbedekking en ook voor rietmatten en gipsplaatversterking. 
Nu hoor je ze niet meer, ze zijn vertrokken naar het zuiden, maar geluid van de rietzanger stemt ook altijd vrolijk. 

De wuivende halmen, het ruisen van het riet, altijd een mooi gezicht voor wie er oog voor heeft.