| St. Jacobsvlinder op weegbree in de Mortiere. Foto Anne |
Op een mooie woensdagochtend in mei tref ik de eerste St.Jacobsvlinder aan. Eerst dacht dat het de St. Jansvlinder was. In mijn boekje uit 1956 Vlinders en andere insecten in kleuren door Dr. W.P Postma, in de reeks Meulenhoff Natuurgidsen, komt alleen die St. Jansvlinder voor. Maar vlindernet bood uitkomst.
Het is toch de St. jacobsvlinder. De rupsen van deze overdag actieve nachtvlinder, ja die zijn er ook, slaan de gifstoffen uit het jacobskruiskruid op, waardoor ze later als vlinder oneetbaar zijn. Zeer ingenieus. De vlinder komt veel voor in Nederland.
Op internet is er veel te vinden over de giftigheid van de plant. Paarden mijden de planten maar als ze in het hooi zitten schijnen ze er toch ziek van te kunnen worden.De vlinder geeft met zijn helder rood een duidelijk signaal af, net als de rupsen die geel met zwart gestreept zijn. Oneetbaar... dat is duidelijk.
De blauwtjes die ik zag, daarover in een volgend blog meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten