vrijdag 29 mei 2015

Vlinders in mei

St. Jacobsvlinder op weegbree in de Mortiere. Foto Anne

Op een mooie woensdagochtend in mei tref ik de eerste St.Jacobsvlinder aan. Eerst dacht dat het de St. Jansvlinder was. In mijn boekje uit 1956 Vlinders en andere insecten in kleuren door Dr. W.P Postma, in de reeks Meulenhoff Natuurgidsen, komt alleen die St. Jansvlinder voor. Maar vlindernet bood uitkomst. 


Het is toch de St. jacobsvlinder. De rupsen van deze overdag actieve nachtvlinder, ja die zijn er ook,  slaan de gifstoffen uit het jacobskruiskruid op, waardoor ze later als vlinder oneetbaar zijn. Zeer ingenieus. De vlinder komt veel voor in Nederland.
Op internet is er veel te vinden over de giftigheid van de plant. Paarden mijden de planten maar als ze in het hooi zitten schijnen ze er toch ziek van te kunnen worden.De vlinder geeft met zijn helder rood een duidelijk signaal af, net als de rupsen die geel met zwart gestreept zijn. Oneetbaar... dat is duidelijk. 
De blauwtjes die ik zag, daarover in een volgend blog meer.









maandag 18 mei 2015

Meerkoetpunkertje

Deze moeder met kind fotografeerde ik een paar dagen geleden in de sloot die  langs het park loopt. De meerkoetpul is op het eerste gezicht een echt lefgozertje, of een stoer grietje natuurlijk. Met zijn rode koppetje met zwart hanekammetje, en geel kraagje heeft zij iets weg van een punkertje. Moeder dook regelmatig naar beneden om een iets lekkers voor haar kotertje te halen. Ze heeft een witte snavel, een voorhoofdsschild en groene poten en rode ogen.

Vliegen doet ze niet graag, ze verplaatst zich liever rennend over het water. Met die grote poten is dat ook goed te doen. Ook bij het opstijgen uit het water wordt eerst een stuk rennend afgelegd. Die poten hebben me ook altijd gefascineerd. Ze lijken veel te groot in verhouding tot het lichaam. Clownsschoenen...  
Het nest van deze meerkoet heb ik niet gezien. Bij het zoeken naar informatie kwam ik tegen dat er 6 tot 8 gespikkelde eieren worden gelegd. Moest ineens denken aan het meerkoetnest dat ik tegenkwam op een wandeling vanuit het Utrecht Medisch Centrum waar mijn moeder lag. Ik was er al een dag en nacht, mijn moeder zou niet lang meer leven. Ineens was daar dat nest, met 2 gespikkelde eieren. Het ontroerde me, nieuw leven in de dop. 

maandag 11 mei 2015

Smeerwortel in opmars



S  M  E  E  R  W  O  R  T  E  L  

in opmars

Gisteren zag ik tot mijn vreugde dat de smeerwortel niet alleen op het braakliggend stuk grond stond te pronken met haar mooie bloemen maar dat ze ook in het park staan, langs de sloot, om de bijen en hommels van stuifmeel en nectar te voorzien. De Latijnse naam is Symphytum officinale, gewone smeerwortel. De naam komt van het Grieks sym = samen en phyein = groeien. Het is een oud geneeskruid dat vroeger veel werd gebruikt bij wondbehandeling en voor de genezing van botbreuken. De bloemen zijn vuilpaars. Toen ik dit woord googlede, kwam ik terecht in een uitgave van De levende natuur, opgericht door Jac. P Thijsse en E. Heimans o.a. aflevering 4, 1 augustus 1917 door C. Smidse getiteld; Botansche indrukken van een gemobiliseerde in Walcheren! Een prachtig verhaal over de natuur op Walcheren in die tijd. 
" wat verbazend rijk aan vogels is Walcheren, vooral Winterkoninkjes, Roodborstjes, Waterhoentjes, Ijsvogeltjes en Eksters, die in Holland uitsterven"  
 Vuilpaars betekent gewoon niet helder paars. De plant heeft nog iets bijzonders:  het vormt grote, glanzend bruine nootjes met een vlezig aanhangsel, het mierenbroodje. Mieren zijn daar gek op en verzamelen de zaden en zo worden deze door mieren verspreid.
Voor de bestuiving zijn vooral hommels verantwoordelijk. Soms vindt daarbij nectardiefstal met inbraak plaats. De hommel maakt dan een klein gaatje aan de zijkant van de kroonbuis en zuigt daardoor de nectar op. Op deze manier vindt er geen bestuiving plaats omdat de hommel niet in contact komt met meeldraden en stamper. 

Deze hommel deed het op de gewone manier. 
Die avond hoorde ik ook nog twee koekoeken. Ik probeerde ze te volgen maar was ze al snel uit het oog verloren. Terwijl ik dit schrijf, een dag later met de deur open hoorde ik de koekoek weer één keer... 
wordt vervolgd