Tijdens mijn wandeling door het park zag ik dat het gras was gemaaid. Althans, één strook langs de narcissen bij het ruigere stuk. Het overige gras in het park was helemaal gemaaid. Ik belde met de gemeente Middelburg, met Sjaak, om te horen hoe men daarmee omgaat. Hij vertelde dat de grasstroken 26 keer worden gemaaid en het ruige stuk: één keer, alleen in september. Voorheen was dat nog 2 keer per jaar. Het gras maait men zo vaak uit esthetisch oogpunt of omdat het als speelgras is bedoeld. Wel erg arbeidsintensief...
Maar in de Mortiere is er ook een andere manier om ruig gras te kortwieken: schapen. Op de braakliggende terreinen graast de schaapskudde van Jan Kaljouw. Op zijn website staat:
Bij het
ontwikkelen van soortenrijke schraalgraslanden en natuurlijke parken kan
een schaapskudde een grote meerwaarde hebben. De bodem kan verschraald
worden. Door de “heerdgang” van de kudde langs verschillende terreinen
komt een proces van verspreiding van zaden op gang.
Bij de projecten staat o.a. ook de Mortiere:
In eerste instantie dringen we de (ongewenste) distels en andere
verruiging terug. Omdat hele stukken terrein behoorlijk schraal zijn
boeken we hier ook veel succes met het vergroten van de bio-diversiteit.
We zien steeds meer soorten verschijnen.
Door de schapen krijgen we dus meer soorten bloemen en planten, ook in het park.
Een erg goed idee
waar ik meer van wil weten. Op naar de schaapsboer!
wordt vervolgd
De lucht is net zo blauw als de eerste Ereprijs... wat een mooie dag! Wat een ontdekking bij de slootkant in de Robert Johnsonstraat: dit fijne, kleine bloemetje met donderblauwe streepjes op een lichtblauwe ondergrond. Als ik het ga opzoeken blijken er maar liefst 23 soorten voor te komen in Nederland. De verschijningsvormen van de natuur zijn onnavolgbaar talrijk. Heerlijk is dat toch. Toch zal dit waarschijnlijke de gewone Ereprijs zijn, Veronica chamaedry. Twee meeldraden en naar nu blijkt lid van de Weegbree familie. In mijn Jeugdflora uit 1973 (6e druk, Ploegsma) door Cath. van Breda en Aart van Breda komt zij ook voor. Bloeitijd was toen van april (!) tot juni. ''Van de meibloeiers heeft bijna geen enkel plantje zo'n opvallend blauwe kleur als de gewone ereprijs. Blauw in de natuur en tuin: onopvallend en toch zeer aanwezig. Kleine stukjes hemel op de aarde.
Even twijfelde ik... Zal ik kiezen voor een gebied om de hoek met ''nieuwe natuur'' en interessant omdat er nog niemand op die manier naar gekeken heeft: het park in de Mortiere? Of voor het gebied verder weg, met meer diversiteit en natuurlijker maar ook iets minder spannend. Mijn keuze viel op het park om de hoek. Fijn om er vaak te gaan kijken en ik ben ook heel benieuwd wat ik er allemaal aantref. Ook interessant om te bekijken hoe de gemeente om gaat met ecologie in dit stukje nieuwe natuur.
In januari ga ik voor het eerst kijken en maak ik een paar foto's. Er lijkt nog weinig spannends te ontdekken...
